ธรรมเทศนาหลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช
ถอดเทปจาก CD สวนสันติธรรมแผ่นที่ 27 (File 511101 นาทีที่ 5.07 -9.31)
โยมท่านหนึ่งถาม: ผมเจอปัญหา ผมเจอว่าตัวเองไม่ได้ครองศีลดีพอ ไม่ได้ถือศีลได้หนักแน่นพอครับ
หลวงพ่อ: พยายามเข้านะ ศีลนะจำเป็น ศีลเหมือนแผ่นดิน จะสร้างบ้านสร้างเรือนก็ต้องปรับที่ให้แข็งแรงก่อน ศีลไม่แข็งแรงจะไม่ดี บางคนไม่มีศีลนะ แล้วทำสมาธิขึ้นมา ก็ชั่วร้ายขึ้นมาได้ ศีลมันเป็นเครื่องกั้นไม่ให้เราทำความชั่วหยาบทางกาย ทางวาจา แต่ทางใจเราจะไม่เก็บกด
เวลาเราทำวิปัสสนาเราจะไม่เก็บกดทางใจ จิตมันชั่วรู้ว่ามันชั่ว จิตมันดีรู้ว่ามันดี ไม่ใช่ต้องทำให้ดีตลอด เมื่อเราไม่เก็บกดทางใจแล้วเราไม่มีศีลเป็นเครื่องกั้น เราก็จะทำตามใจกิเลส งั้นเรามีศีลเนี่ยเพื่อที่เราจะไม่ทำผิดทางกายทางวาจาตามใจกิเลส เวลากิเลสผุดขึ้นมาเราจะได้คอยตามรู้ตามดูไป ถ้าเราตามใจมันเราเลยไม่ได้ดู นะ
แต่ถ้าเราพลาดพลั้งทำผิดศีลไปแล้ว ลืมซะ คนที่ทำผิดศีลมันตายไปแล้ว เรามีชีวิตใหม่อยู่กับปัจจุบันเป็นขณะ ขณะนี้ คนในขณะนี้ไม่ได้ทำผิดศีล
สมัยพุทธกาลก็มีเพชรฆาตฆ่าคนตลอดชีวิตเลยจนเกษียณ จนเกษียณแล้วก็ทำบุญ นิมนต์พระสารีบุตรไป พระสารีบุตรเทศน์ให้ฟังนะ จิตใจแกฟุ้งซ่าน แกคิดอย่างเดียวว่าตลอดเวลาชีวิตที่ผ่านมาเนี่ย ทำผิดศีลคือไปฆ่าคน จิตใจไม่สงบ
ท่านพระสารีบุตรท่านฉลาด ท่านก็ออกอุบายถาม บอกว่าที่โยมไปตัดหัวคนนั้นนะโยมอยากตัดเค้าหรือว่าพระราชาสั่งให้ตัด นี่แกก็ปิ้งไอเดียบรรเจิด โอ้พระราชาสั่งเพราะฉะนั้นพระราชาบาป เราไม่บาป จิตใจแกในขณะนั้นมีความสงบสุขขึ้นมา แกฟังธรรมนะ แกได้โสดา
ของคุณทำผิดศีลเนี่ย ฆ่าคนได้พันคนยัง ไม่เท่าพระองค์คุลีมาล ทำไมองค์คุลีมาลฆ่าคนพันคนเป็นพระอรหันต์ได้ เพราะองค์คุลีมาลที่ฆ่าคน ตายไปแล้วตั้งแต่ย้อนเป็นสาวกของพระพุทธเจ้า เกิดองค์คุลีมาลคนใหม่ขึ้นมา งั้นเรามีชีวิตอยู่กับปัจจุบันไป
แต่ไม่ใช่ คำสอนนี้ไม่ใช่อุบายสำหรับให้ทำชั่วนะ ตอนนี้ไปขโมยเค้าแล้วพอกลับมาบ้าน บอกคนที่ขโมยตายไปแล้ว อันนี้เป็นคนใหม่ อย่างนั้นไม่ได้นะ อย่างนั้นมันโดนกิเลสลากเอาไปแล้ว คำสอนนี่ทำไปเพื่อให้เกิดกำลังใจที่จะปฎิบัติต่อไป
จำหลักไว้ว่ากุศลใดที่ทำแล้วให้นึกถึงบ่อย ๆ อกุศลใดที่ทำไปแล้ว ลืมมันไปซะ การที่เรานึกถึงอกุศลซ้ำแล้วซ้ำอีกก็คือจิตมันจะขึ้นวิถีของอกุศลใหม่ เท่ากับเราทำอกุศลซ้ำแล้วซ้ำอีก แต่ถ้าเราทำบุญมา ทำดีมา เราคิดซ้ำแล้วซ้ำอีก จิตก็ขึ้นวิถีที่เป็นกุศลใหม่ เหมือนทำดีซ้ำแล้วซ้ำอีก เพราะงั้นถ้าทำผิดศีลนะ ลืมมันซะ แค่ตั้งใจว่าต่อไปจะสำรวมระวัง ไม่ทำอีก
ระบบของพระก็มีนะ พระเวลาทำผิดพระวินัย พระก็ไปปลงอาบัติ ถ้าผิดวินัยร้ายแรงนะก็ถูกจำคุก ถูกกัก ต้องอยู่ปริวาท ถ้าผิดร้ายแรงที่สุดก็ถูกประหารชีวิต คือถูกไล่ออกจากพระ ไม่ให้เป็นพระอีก มีความผิดหลายขั้น ถ้าความผิดพื้น ๆ เนี่ย ท่านปลงอาบัติ ท่านสารภาพ สารภาพต่อหมู่สงฆ์ซะ
เมื่อเราทำความผิดนะ ก็สารภาพซะ สารภาพแล้วจะเกิดอะไรขึ้น สารภาพแล้วสบายใจ ในบทปลงอาบัติของพระเนี่ยนะ ลงท้ายจะบอกว่า ผมประกาศความผิดเพื่อความสำรวมระวังในกาลต่อไป จะไม่ทำอีก เพราะงั้นถ้าวันนี้ปลงอาบัตินะ สมมติกินข้าวเย็น พรุ่งนี้อาบัติอีกแล้ว แล้วก็มาบอกว่าผมจะไม่ทำอีก มะรืนเอาอีกแล้วนะ ไอ้อย่างนี้เค้าเรียกว่าพวกทุศีล พวกหน้าด้านนะ อย่างนั้นใช้ไม่ได้ นี่ถ้าทำผิดศีลลืมไปซะ เริ่มต้นชีวิตใหม่ ชีวิตของคนที่รู้ ตื่น เบิกบานขึ้นมา รู้สึกตัว
======
หวังว่าเพื่อน ๆ คงไม่นำคำสอนของหลวงพ่อไปใช้เป็นข้ออ้างในการทำผิดศีลนะครับ
** อ่านเรื่องศีลเพิ่มเติมได้ที่ บันทึกอาจารย์สุรวัฒน์: ศีลไม่ง่ายแต่ก็ไม่ยาก ครับ **
** กราบอนุโมธนาอาจารย์สุรวัฒน์ด้วยครับ -/\- **
ถอดเทปจาก CD สวนสันติธรรมแผ่นที่ 27 (File 511101 นาทีที่ 5.07 -9.31)
โยมท่านหนึ่งถาม: ผมเจอปัญหา ผมเจอว่าตัวเองไม่ได้ครองศีลดีพอ ไม่ได้ถือศีลได้หนักแน่นพอครับ
หลวงพ่อ: พยายามเข้านะ ศีลนะจำเป็น ศีลเหมือนแผ่นดิน จะสร้างบ้านสร้างเรือนก็ต้องปรับที่ให้แข็งแรงก่อน ศีลไม่แข็งแรงจะไม่ดี บางคนไม่มีศีลนะ แล้วทำสมาธิขึ้นมา ก็ชั่วร้ายขึ้นมาได้ ศีลมันเป็นเครื่องกั้นไม่ให้เราทำความชั่วหยาบทางกาย ทางวาจา แต่ทางใจเราจะไม่เก็บกด
เวลาเราทำวิปัสสนาเราจะไม่เก็บกดทางใจ จิตมันชั่วรู้ว่ามันชั่ว จิตมันดีรู้ว่ามันดี ไม่ใช่ต้องทำให้ดีตลอด เมื่อเราไม่เก็บกดทางใจแล้วเราไม่มีศีลเป็นเครื่องกั้น เราก็จะทำตามใจกิเลส งั้นเรามีศีลเนี่ยเพื่อที่เราจะไม่ทำผิดทางกายทางวาจาตามใจกิเลส เวลากิเลสผุดขึ้นมาเราจะได้คอยตามรู้ตามดูไป ถ้าเราตามใจมันเราเลยไม่ได้ดู นะ
แต่ถ้าเราพลาดพลั้งทำผิดศีลไปแล้ว ลืมซะ คนที่ทำผิดศีลมันตายไปแล้ว เรามีชีวิตใหม่อยู่กับปัจจุบันเป็นขณะ ขณะนี้ คนในขณะนี้ไม่ได้ทำผิดศีล
สมัยพุทธกาลก็มีเพชรฆาตฆ่าคนตลอดชีวิตเลยจนเกษียณ จนเกษียณแล้วก็ทำบุญ นิมนต์พระสารีบุตรไป พระสารีบุตรเทศน์ให้ฟังนะ จิตใจแกฟุ้งซ่าน แกคิดอย่างเดียวว่าตลอดเวลาชีวิตที่ผ่านมาเนี่ย ทำผิดศีลคือไปฆ่าคน จิตใจไม่สงบ
ท่านพระสารีบุตรท่านฉลาด ท่านก็ออกอุบายถาม บอกว่าที่โยมไปตัดหัวคนนั้นนะโยมอยากตัดเค้าหรือว่าพระราชาสั่งให้ตัด นี่แกก็ปิ้งไอเดียบรรเจิด โอ้พระราชาสั่งเพราะฉะนั้นพระราชาบาป เราไม่บาป จิตใจแกในขณะนั้นมีความสงบสุขขึ้นมา แกฟังธรรมนะ แกได้โสดา
ของคุณทำผิดศีลเนี่ย ฆ่าคนได้พันคนยัง ไม่เท่าพระองค์คุลีมาล ทำไมองค์คุลีมาลฆ่าคนพันคนเป็นพระอรหันต์ได้ เพราะองค์คุลีมาลที่ฆ่าคน ตายไปแล้วตั้งแต่ย้อนเป็นสาวกของพระพุทธเจ้า เกิดองค์คุลีมาลคนใหม่ขึ้นมา งั้นเรามีชีวิตอยู่กับปัจจุบันไป
แต่ไม่ใช่ คำสอนนี้ไม่ใช่อุบายสำหรับให้ทำชั่วนะ ตอนนี้ไปขโมยเค้าแล้วพอกลับมาบ้าน บอกคนที่ขโมยตายไปแล้ว อันนี้เป็นคนใหม่ อย่างนั้นไม่ได้นะ อย่างนั้นมันโดนกิเลสลากเอาไปแล้ว คำสอนนี่ทำไปเพื่อให้เกิดกำลังใจที่จะปฎิบัติต่อไป
จำหลักไว้ว่ากุศลใดที่ทำแล้วให้นึกถึงบ่อย ๆ อกุศลใดที่ทำไปแล้ว ลืมมันไปซะ การที่เรานึกถึงอกุศลซ้ำแล้วซ้ำอีกก็คือจิตมันจะขึ้นวิถีของอกุศลใหม่ เท่ากับเราทำอกุศลซ้ำแล้วซ้ำอีก แต่ถ้าเราทำบุญมา ทำดีมา เราคิดซ้ำแล้วซ้ำอีก จิตก็ขึ้นวิถีที่เป็นกุศลใหม่ เหมือนทำดีซ้ำแล้วซ้ำอีก เพราะงั้นถ้าทำผิดศีลนะ ลืมมันซะ แค่ตั้งใจว่าต่อไปจะสำรวมระวัง ไม่ทำอีก
ระบบของพระก็มีนะ พระเวลาทำผิดพระวินัย พระก็ไปปลงอาบัติ ถ้าผิดวินัยร้ายแรงนะก็ถูกจำคุก ถูกกัก ต้องอยู่ปริวาท ถ้าผิดร้ายแรงที่สุดก็ถูกประหารชีวิต คือถูกไล่ออกจากพระ ไม่ให้เป็นพระอีก มีความผิดหลายขั้น ถ้าความผิดพื้น ๆ เนี่ย ท่านปลงอาบัติ ท่านสารภาพ สารภาพต่อหมู่สงฆ์ซะ
เมื่อเราทำความผิดนะ ก็สารภาพซะ สารภาพแล้วจะเกิดอะไรขึ้น สารภาพแล้วสบายใจ ในบทปลงอาบัติของพระเนี่ยนะ ลงท้ายจะบอกว่า ผมประกาศความผิดเพื่อความสำรวมระวังในกาลต่อไป จะไม่ทำอีก เพราะงั้นถ้าวันนี้ปลงอาบัตินะ สมมติกินข้าวเย็น พรุ่งนี้อาบัติอีกแล้ว แล้วก็มาบอกว่าผมจะไม่ทำอีก มะรืนเอาอีกแล้วนะ ไอ้อย่างนี้เค้าเรียกว่าพวกทุศีล พวกหน้าด้านนะ อย่างนั้นใช้ไม่ได้ นี่ถ้าทำผิดศีลลืมไปซะ เริ่มต้นชีวิตใหม่ ชีวิตของคนที่รู้ ตื่น เบิกบานขึ้นมา รู้สึกตัว
======
หวังว่าเพื่อน ๆ คงไม่นำคำสอนของหลวงพ่อไปใช้เป็นข้ออ้างในการทำผิดศีลนะครับ
** อ่านเรื่องศีลเพิ่มเติมได้ที่ บันทึกอาจารย์สุรวัฒน์: ศีลไม่ง่ายแต่ก็ไม่ยาก ครับ **
** กราบอนุโมธนาอาจารย์สุรวัฒน์ด้วยครับ -/\- **
