กัลยาณมิตร

 

กัลยาณมิตร

เพื่อน ผู้ร่วมธุระร่วมกิจร่วมการหรือร่วมอยู่ในสภาพอย่างเดียวกัน, ผู้ชอบพอรักใคร่คบหากัน, ในทางธรรม เนื้อแท้ของความเป็นเพื่อน อยู่ที่ความมีใจหวังดีปรารถนาดีต่อกัน กล่าวคือ เมตตา หรือไมตรี เพื่อนที่มีคุณสมบัติเช่นนี้ เรียกว่า มิตร

การคบเพื่อนเป็นปัจจัยสำคัญยิ่งอย่างหนึ่ง ที่จะนำชีวิตไปสู่ความเสื่อมความพินาศ หรือสู่ความเจริญงอกงาม พึงหลีกเลี่ยงมิตรเทียมและเลือกคบหาคนที่เป็นมิตรแท้

บุคคลที่ช่วยชี้แนะแนวทาง ชักจูงตลอดจนแนะนำสั่งสอน ชักนำผู้อื่นให้ดำเนินชีวิตที่ดีงาม ให้ประสบผลดีและความสุข ให้เจริญก้าวหน้า ให้พัฒนาในธรรม แม้จะเป็นบุคคลเสมอกัน หรือเป็นมารดาบิดาครูอาจารย์ ตลอดทั้งพระสงฆ์ จนถึงพระพุทธเจ้า ก็นับว่าเป็นเพื่อน แต่เป็นเพื่อนใจดี หรือเพื่อนมีธรรม เรียกว่า กัลยาณมิตร แปลว่า มิตรดีงาม

 

กัลยาณมิตรมีคุณสมบัติที่เรียกว่า
กัลยาณมิตรธรรม
หรือธรรมของกัลยาณมิตร ๗ ประการ คือ


       "๑.ปิโย"
น่ารัก ด้วยมีเมตตา เป็นที่สบายจิตสนิทใจ ชวนให้อยากเข้าไปหา


      "๒.ครุ"
น่าเคารพ ด้วยความประพฤติหนักแน่น เป็นที่พึงอาศัยได้
ให้รู้สึกอบอุ่นใจ


       "๓. ภาวนีโย"
น่าเจริญใจ ด้วยความเป็นผู้ฝึกฝนปรับปรุงตน
ควรเอาอย่างให้ระลึกและเอ่ยอ้างด้วยซาบซึ้งภูมิใจ


  "๔. วัตตา"
รู้จักพูดให้ได้ผล รู้จักชี้แจงแนะนำ เป็นที่ปรึกษาที่ดี


      "๕. วจนักขโม"
อดทนต่อถ้อยคำ พร้อมที่จะรับฟังคำปรึกษาซักถาม
ตลอดจนคำเสนอแนะวิพากย์วิจารณ์


       "๖. คัมภีรัญจะ กถัง กัตตา"
แถลงเรื่องล้ำลึกได้ สามารถอธิบายเรื่องยุ่งยากซับซ้อนให้เข้าใจ
          และสอนให้เรียนรู้เรื่องราวที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้นไป


       "๗. โน จัฏฐาเน นิโยชเย"
ไม่ชักนำในอฐาน คือ ไม่ชักจูงไปในทางเสื่อมเสียหรือ
เรื่องเหลวไหลไม่สมควร



Source: http://84000.org/tipitaka/dic/v_seek.php?text=เพื่อน